3 yaşımda geçirmiş olduğum Polio Sekeli ( Çocuk Felci ) sonucunda hayatımı tekerlekli sandalyede geçirmek zorunda kaldım.
Adına aile cehaleti dediğim sebeplerden ötürü uzun yıllar eve kapalı yaşamak zorunda kaldım, ama ne engelli olmam, nede eve kapalı olmam hayata bakış açımı asla değiştiremedi bulunduğum her ortamı kendi şartlarıma uygun hale getirmeyi mutlaka başardım gerek ev hayatımda gerekse sosyal hayatımda her zaman bulunduğum ortamı olumlu yönde kullanmaya çalışmış olmam iş hayatımda başarı sağlamamdaki en önemli etkendir.
2005 tarihinde tedavi olmak amaçlı yatığım hastanede medikal sektörü ile tanıştım medikalci arkadaşlarım için çok iyi bir yem olduğumdan olsa gerek farklı firmalardan bir çok arkadaşım vardı ben onlar için kurumu ssk olan ve reçeteleri çok pahalı bir hasta
olduğumdan oldukça önemli idim ama onların benden faydalanmaya
çalışırlarken fark etmedikleri hatta akıllarına bile getirmedikleri bir düşünce içine girmiştim;
Bir süre sonra onlar ile rakip olarak çalışmayı hedeflemiştim bu benim açımdan kolay olmayacaktı ama çalışma hayatına başlamam için bu basamağı atlamak zorunda idim.
9 ay süren tedavim başarısızlık ile sonuçlanmıştı gerek doktorlarım gerek ise medikal firmalar nasiplerini aldıkları için kendi açılarından çok rahattılar bu 9 aydan bana kalan tek bir şey vardı oda düştüğüm hayal kırıklığı idi ayağı kalkacağım vaatleri ile tam 9 ay bacaklarıma germe tedavisi uygulamıştım o inanılmaz ağrılı tedaviye dünyaya ayaktan bakma hayalleri ile katlanmıştım 9 aylık eziyetli tedaviden doktorlarım stajlarını tamamlamış medikal firmam ise milyarları kazanmıştı Çakır a kalan ise kocaman bir hayal kırıklığı olmuştu.
Ama ÇAKIR her zamankinden daha güçlü ve akıllıca hareket etmek zorundaydı yaşadığım hayal kırıklığını zorda olsa içime gömerek harekete geçtim, ilk olarak ehliyet alabilmem için gerekli olan diplomayı aldım ve hemen arkasından ehliyetimi almaya karar verdim kısa bir süre içinde 95 puan ile ehliyetimi almam hemen arkasından arabamı alıp iş başında olmam gerek ailemi gerekse etrafımda beni yem olarak gören medikal firma ve doktorlarımı oldukça rahatsız etti bu halde çalışmaya utanmıyor musun? diye eleştiriler bile gelmişti ancak bu eleştirileri beni yıldırmak için kullananlar farkında olmadan beni kamçılıyorlardı….
Bir yıl kadar medikal sektöründe çalıştıktan sonra adsl sektörü ile tanıştım sekreter olarak işe başladığım yerde amacım işi öğrenmek oldu bunun karşılığı ise işi öğrendiğim firmaya 6 ay bedava çalışmak oldu…
Artık kendi adıma bir takım işlerim yoluna girmişti ancak daha yapmam gereken çok işim ve hedeflerim olduğundan ÇAKIR BİLŞİM i hayata geçirdim…
Ancak her ne kadar sen başarılısın diye övgüler alsam da kendi adıma henüz bir şey başardığımı sanmıyorum ne zamanki kendi bünyemde yaptığım işlerde birkaç engelli arkadaşımı istihdam eder isem ve bu sektörde birkaç yıl sonra ÇAKIR güvenilir bir firmadır diye hitap ettirebilir isem işte o zaman kendi adıma başardım diyeceğim gündür…
Adına aile cehaleti dediğim sebeplerden ötürü uzun yıllar eve kapalı yaşamak zorunda kaldım, ama ne engelli olmam, nede eve kapalı olmam hayata bakış açımı asla değiştiremedi bulunduğum her ortamı kendi şartlarıma uygun hale getirmeyi mutlaka başardım gerek ev hayatımda gerekse sosyal hayatımda her zaman bulunduğum ortamı olumlu yönde kullanmaya çalışmış olmam iş hayatımda başarı sağlamamdaki en önemli etkendir.
2005 tarihinde tedavi olmak amaçlı yatığım hastanede medikal sektörü ile tanıştım medikalci arkadaşlarım için çok iyi bir yem olduğumdan olsa gerek farklı firmalardan bir çok arkadaşım vardı ben onlar için kurumu ssk olan ve reçeteleri çok pahalı bir hasta
olduğumdan oldukça önemli idim ama onların benden faydalanmaya
çalışırlarken fark etmedikleri hatta akıllarına bile getirmedikleri bir düşünce içine girmiştim;
Bir süre sonra onlar ile rakip olarak çalışmayı hedeflemiştim bu benim açımdan kolay olmayacaktı ama çalışma hayatına başlamam için bu basamağı atlamak zorunda idim.
9 ay süren tedavim başarısızlık ile sonuçlanmıştı gerek doktorlarım gerek ise medikal firmalar nasiplerini aldıkları için kendi açılarından çok rahattılar bu 9 aydan bana kalan tek bir şey vardı oda düştüğüm hayal kırıklığı idi ayağı kalkacağım vaatleri ile tam 9 ay bacaklarıma germe tedavisi uygulamıştım o inanılmaz ağrılı tedaviye dünyaya ayaktan bakma hayalleri ile katlanmıştım 9 aylık eziyetli tedaviden doktorlarım stajlarını tamamlamış medikal firmam ise milyarları kazanmıştı Çakır a kalan ise kocaman bir hayal kırıklığı olmuştu.
Ama ÇAKIR her zamankinden daha güçlü ve akıllıca hareket etmek zorundaydı yaşadığım hayal kırıklığını zorda olsa içime gömerek harekete geçtim, ilk olarak ehliyet alabilmem için gerekli olan diplomayı aldım ve hemen arkasından ehliyetimi almaya karar verdim kısa bir süre içinde 95 puan ile ehliyetimi almam hemen arkasından arabamı alıp iş başında olmam gerek ailemi gerekse etrafımda beni yem olarak gören medikal firma ve doktorlarımı oldukça rahatsız etti bu halde çalışmaya utanmıyor musun? diye eleştiriler bile gelmişti ancak bu eleştirileri beni yıldırmak için kullananlar farkında olmadan beni kamçılıyorlardı….
Bir yıl kadar medikal sektöründe çalıştıktan sonra adsl sektörü ile tanıştım sekreter olarak işe başladığım yerde amacım işi öğrenmek oldu bunun karşılığı ise işi öğrendiğim firmaya 6 ay bedava çalışmak oldu…
Artık kendi adıma bir takım işlerim yoluna girmişti ancak daha yapmam gereken çok işim ve hedeflerim olduğundan ÇAKIR BİLŞİM i hayata geçirdim…
Ancak her ne kadar sen başarılısın diye övgüler alsam da kendi adıma henüz bir şey başardığımı sanmıyorum ne zamanki kendi bünyemde yaptığım işlerde birkaç engelli arkadaşımı istihdam eder isem ve bu sektörde birkaç yıl sonra ÇAKIR güvenilir bir firmadır diye hitap ettirebilir isem işte o zaman kendi adıma başardım diyeceğim gündür…